نخستين خبر مربوط به ايجاد گربه غول پيکري بود که يک متر و 20 سانتي متر طول و 15 کيلوگرم وزن داشت. اين گربه را مختصصان ژنتيک شرکت " لايف استايل پتس" در کاليفرنيا با استفاده از مهندسي ژنتيک توليد کردند.

اين گربه که مي تواند تا سن 25 سالگي زنده بماند پوستي شبيه به پوست پلنگ دارد و از نظر ويژگيهاي رفتاري بيش از آنکه به گربه شباهت داشته باشد، شبيه به يوزپلنگ آمريکايي است.

موش دونده

همچنين در اين ماه، پژوهشگران لابراتوارهاي دانشگاه "کيس وسترن ريزرو" در اوهايو موفق شدند با استفاده از مهندسي ژنتيک يک موش آزمايشگاهي تراريخته را ايجاد کنند که استعداد ويژه اي در دويدن داشت. اين موش مي توانست با سرعت شش کيلومتر بر ساعت برابر با 20 متر بر دقيقه بدود و از نظر متابوليکي شبيه با "لانس آرمسترانگ" برنده هفت بار جايزه "تور دو فرانس" بود.

از ديگر حيوانات تراريخته عجيبي که در آبان 86 توليد شد موش شجاعي بود که از گربه نمي ترسيد. اين موش را مهندسان ژنتيک دانشگاه توکيو ايجاد کردند. در اين موش تغييراتي در نورونهاي مژکهاي بويايي حفره هاي بيني انجام شد. اين تغييرات موجب شدند که موش از مقابل تحريکات بويايي که به معني "خطر در نزديکي" هستند، مثل بوي گربه ها و روباه ها فرار نکند. در حقيقت اين موش نمي توانست بو را با خطر مرتبط کند و بنابراين از آن نمي ترسيد و فقط هنگامي خطر را درک مي کرد که تحريکات درد به آن وارد مي شد.

در اسفند 86 بيمارستان کودکان بوستون با استفاده از تکنيکهاي نوين مهندسي ژنتيک ماهي راه راهي را توليد کردند که بدني شفاف داشت.

از ديگر حيوانات عجيب تراريخته اي که در اين ماه توليد شد موشي بود که سرما مي خورد. پژوهشگران شوراي پزشکي تحقيقات انگليس با تغيير ژنهايي از موشها، غشاي داخلي دستگاه تنفسي آنها را براي توليد يک گيرنده پروتئيني انساني با عنوان ICAM-1 آماده کردند. ويروسهاي سرماخوردگي از اين گيرنده پروتئيني براي آلوده کردن سلولها استفاده مي کنند.

در تير ماه 1387 محققان کالج پزشکي آلبرت انيشتين نيويورک موش تراريخته اي را ايجاد کردند که هميشه سالم مي ماند و هرگز پير نمي شد. در موشهاي عادي با گذشت سالها عملکرد مناسب و درست اين سيستم متوقف مي شود و در نتيجه اندامها با افزايش سن پير مي شوند. اين درحالي است که در کبد اين موش تراريخته، اين سيستم حتي زماني که آنها پير مي شود همچنان به کار موثر خود ادامه مي دهد و به اين ترتيب جواني و سلامت اندام خود را حفظ مي کند.

در اوايل اردبيشهت سال جاري گروهي از محققان بين المللي به سرپرستي دانشگاه ملي سئول با استفاده از پروتئين ژن فلورسانت شقايق دريايي و ترکيب آن با سلولهاي فيبروبلاست گونه اي از سگها موفق به ايجاد پنج سگ شدند که تحت نور ماورا بنفش به رنگ قرمز مي درخشيدند.

در روزهاي گذشته دانشمندان دانشگاه کاواساکي ميمونهاي فلورسانتي را توليد کردند که مي توانند خصوصيت درخشندگي خود را به صورت صفتي ژنتيکي به فرزندان خود انتقال دهند. اين به آن معني است که تغييرات ژنتيکي ايجاد شده در اعماق DNA موجود رخ داده و جزئي از آن شده است.

همچنين در هفته جاري، پژوهشگران آلماني موسسه ماکس پلانک موش تراريخته اي را ايجاد کردند که مي تواند آواهاي خود را همانند آواهاي صداي انسان کنترل کند. اين دانشمندان موش تراريخته اي را ايجاد کردند که داراي ژن FOXP2 است. اين ژن در انسان با توانايي سخن گفتن ارتباط دارد. در اين اين موش تراريخته تغييرات کيفي مهمي در آواهايي که منتشر مي کرد مشاهده شد به طوري که اين آواها هرگز در موشها توليد نمي شود.